Гусі “пад рукой”, цацаркі над хатай

Пасля таго, як у Даўбнёве было забаронена мець у хлявах свіней з прычыны каранцінных абмежаванняў, Ніна Іванаўна Малатоўнік доўга не разважала, як кампенсаваць тую забарону.

Прыгадала сваё колішняе захапленне птушкай. І найперш прыдбала пару гусей ды індычак, каб было каму выседзець гусянят, бо інкубатару не давярае. З таго часу яе двор і сад не бываюць сумнымі – да гусінага гогату, клёкату індыкаў і голасу пеўня дадаецца яшчэ і працяглы посвіст шэрых цацарак, здольных узнімацца ў паветра да вышыні коміна. Мяса апошніх мае спецыфічны смак і, як сцвярджаюць знатакі, высокія гастранамічныя якасці.

Неспакойная птушыная гаспадарка патрабуе нямала ўвагі, асабліва вясной, калі выводзіцца маладняк, – на падмогу прыходзіць вопыт. Зерне на корм звычайна купляюць у фермераў, з дастаўкай, адразу 6-8 мяшкоў. Затое каштоўным мясам і яйкамі забяспечаны і дзеці, і хвораму мужу Ніны Іванаўны (ён інвалід 1 групы) дыетычны прадукт вельмі дарэчы.

Яна заўважае, што апошнім часам усё больш жадаючых набыць у яе птушку “для разводу”, і гэта яе радуе.

* * *

Няўрымслівая гаспадыня і вечарам склаўшы рукі не пасядзіць. Навучылася плесці прыгожыя рэчы з папяровых трубачак. І мужа, Івана Іванавіча, каб не сумаваў, далучыла да той справы. Вось і прэзент для добрага чалавека заўсёды напагатове…

Галіна НОВІК. Фота Настассі НАРЭЙКІ.

Добавить комментарий