Гуляй, вяселле залатое!

Аляксандр Аляксандравіч і Валянціна Іванаўна Ляпехі з Мурыноў Вялікіх адсвяткавалі на мінулых выхадных
каштоўнае залатое вяселле.

Іх сям’я нарадзілася 28 жніўня 1966-га ў бюро запісу актаў грамадзянскага стану Брэсцкага аблвыканкама і праз 50 гадоў, літаральна дзень у дзень, начальнік аддзела ЗАГС Камянецка­га райвыканкама Тамара Падлеская правяла для юбіляраў абрад, адпаведны значнай падзеі. У ім прымалі ўдзел шматлікія госці, сярод якіх былі, зразумела ж, дзеці Ляпехаў Мікалай і Галіна, а таксама ўнукі Павел ды Яна. Сын і дачка па традыцыі рассцялілі перад бацькамі вышываны ручнік, а самыя малодшыя прадстаўнікі сям’і паднеслі ім пярсцёнкі.

Былі і марш Мендэльсона, і хвалюючы першы вальс, і ўручэн­не ганаровага медаля… Слёзы шчасця блішчалі на вачах ма­ладых і іх гасцей.

– Мы пазнаёміліся на Лясной, – ахвотна ўзгадала Валянціна Іванаўна. – Я з сяброўкамі ля вады дпачывала, а ён, мой будучы муж, прыйшоў купацца падчас абедзеннага перапынку. Пасябра­валі, потым пабраліся шлюбам. Жыццё – доўгая дарога з уха­бамі, але нічога – усё пераадолелі, прайшлі яе.

– У чым сакрэт вашага сямейнага доўгажыхарства? – ці­каўлюся.

– У тым, што ўмеем саступаць адно аднаму і паўсюль разам ходзім. Ці то я наперадзе, а дзед – за мною, ці то дзед напе­радзе, а я – за ім…

Проста і мудра.

Настасся НАРЭЙКА. Фота аўтара.